तिलाञ्जुह्वति साज्यांश्च ब्राह्मणान्भोजयंति च । पितॄनुद्दिश्य च श्राद्धं ये कुर्वंति विपश्चितः
tilāñjuhvati sājyāṃśca brāhmaṇānbhojayaṃti ca | pitṝnuddiśya ca śrāddhaṃ ye kurvaṃti vipaścitaḥ
جو دانا لوگ تل کو گھی سمیت آگ میں ہوم کرتے ہیں، برہمنوں کو بھوجن کراتے ہیں، اور پِتروں کی نیت سے شرادھ ادا کرتے ہیں—یہ اعمال ثواب سے بھرپور دھرم کے طور پر قائم ہیں۔
Skanda
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Scene: A sacred fire altar near a Kāśī ghāṭ; a householder offers sesame with ghee into the flames, while brāhmaṇas are seated for bhojana; in the background, the Gaṅgā flows as the performer offers tarpaṇa for ancestors.
Dharma is fulfilled through ancestral rites, sacrificial offerings, and service to brāhmaṇas—linking personal piety with gratitude to lineage.
Within Kāśī-khaṇḍa’s sacred frame, the verse highlights meritorious rites rather than a named tirtha.
Tila-homa with ghee, feeding brāhmaṇas, and performing pitṛ-uddiśya śrāddha.