इति ज्ञानं ममोद्भूतं ज्ञानवापीक्षणात्क्षणात् । इति तस्या वचः श्रुत्वा सापि बुद्धिशरीरिणी
iti jñānaṃ mamodbhūtaṃ jñānavāpīkṣaṇātkṣaṇāt | iti tasyā vacaḥ śrutvā sāpi buddhiśarīriṇī
‘یوں گیان واپی کے محض دیدار سے ہی، ایک ہی لمحے میں میرے اندر گیان (معرفت) اُبھرا۔’ اس کے کلمات سن کر وہ بھی—خالص فہم و ادراک کی مجسّم صورت—(متاثر ہو کر بولی)۔
Primary: Kalāvatī; Narration frame: Skanda (contextual)
Tirtha: Jñānavāpī
Type: kund
Listener: A female/companion listener indicated by ‘sāpi’ (she too) within the narrative
Scene: At the rim of Jñānavāpī, the narrator’s eyes widen as a sudden inner light dawns; behind her, a companion/listener becomes ‘embodied understanding’—calm, luminous, attentive—while the well’s water reflects a subtle radiance.
Darśana of a truly sacred tīrtha in Kāśī is celebrated as a catalyst for immediate inner awakening and clarifying knowledge.
Jñānavāpī in Kāśī (Vārāṇasī).
The implied practice is darśana (beholding/visiting) of Jñānavāpī; no further rite is specified in this verse.