उक्तेति विररामाजः शृण्वतोर्गणयोस्तयोः । सोपि प्रमुदितश्चाभूच्छिवशर्मा महामनाः
ukteti virarāmājaḥ śṛṇvatorgaṇayostayoḥ | sopi pramuditaścābhūcchivaśarmā mahāmanāḥ
“یوں ہی ہو”، کہہ کر بزرگ ہستی خاموش ہو گئی، جبکہ وہ دونوں گن سن رہے تھے۔ اور عالی ہمت شیوشرما بھی خوشی سے بھر گیا۔
Narrator within Skanda’s discourse (deduced; exact speaker not explicit in snippet)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Scene: A dignified teacher concludes a discourse; two gaṇa-attendants stand respectfully, listening; Śivaśarmā, noble and radiant, shows quiet joy—hands folded, eyes softened—within a Kāśī shrine-courtyard ambiance.
Sacred teaching culminates in inner joy and assent; right listening (śravaṇa) ripens devotion and clarity.
No tirtha is directly named in this verse; it functions as a narrative closure within the Kāśīkhaṇḍa’s Kāśī context.
None explicitly; the implied practice is attentive listening to dharmic instruction.