इति विज्ञापितो देवैर्विहस्य चतुराननः । प्रत्युवाचाथ तान्सर्वान्ध्रुवतो भीतमानसान्
iti vijñāpito devairvihasya caturānanaḥ | pratyuvācātha tānsarvāndhruvato bhītamānasān
یوں دیوتاؤں کی عرض سن کر چہارچہرہ برہما مسکرایا، پھر دھروو کے خوف سے لرزتے دلوں والے اُن سب کو جواب دیا۔
Narrator (contextual Purāṇic narration within Kāśīkhaṇḍa; likely Skanda speaking to Agastya)
Listener: Pilgrimage-inquirer audience within Kāśī discourse (frame-dependent)
Scene: A celestial assembly: anxious devas petition four-faced Brahmā; Brahmā smiles gently before replying, signaling reassurance and cosmic steadiness.
Divine authority responds with calm clarity; fear subsides when events are seen through dharma and devotion.
The broader frame is Kāśī in the Kāśīkhaṇḍa, though this verse itself focuses on the Dhruva narrative rather than naming a specific tīrtha.
None in this verse; it is narrative setup for Brahmā’s counsel.