युगपन्नो हृतं सर्वमेकस्मिन्भार्गवे हृते । धिगस्मान्कुलपूज्यो यैरेकोपि कुलसत्तमः । गुरुः सर्वसमर्थश्च त्राता त्रातो न चापदि
yugapanno hṛtaṃ sarvamekasminbhārgave hṛte | dhigasmānkulapūjyo yairekopi kulasattamaḥ | guruḥ sarvasamarthaśca trātā trāto na cāpadi
“ایک ہی لمحے میں ہمارا سب کچھ لٹ گیا، جب وہ ایک بھارگو (شُکر) چھین لیا گیا۔ ہم پر افسوس—کہ ہم نے اپنے قبیلے کے معزز، قبیلے کے بہترین، ہر طرح قادر گرو اور محافظ کو بھی آفت کی گھڑی میں نہ بچایا۔”
Andhaka
Scene: Andhaka’s face tight with shame and anger; daitya elders avert their gaze; the absent guru is felt as an empty seat—an unfilled throne-like āsana symbolizing the lost protector.
Reverence for the guru must be matched by responsible protection and right conduct; neglect of duty in crisis brings moral disgrace.
No specific tīrtha is named in this verse; it is part of the Kāśī-khaṇḍa’s broader Shaiva sacred history.
None.