स्कंद उवाच । किं कार्यं देव देवानां यत्त्वमाहूयसे त्वरम् । वृषं त्यक्त्वा कृपासिंधो कृपास्ति यदि मे वद
skaṃda uvāca | kiṃ kāryaṃ deva devānāṃ yattvamāhūyase tvaram | vṛṣaṃ tyaktvā kṛpāsiṃdho kṛpāsti yadi me vada
سکند نے کہا: اے دیو! دیوتاؤں کا کون سا کام ہے کہ آپ کو اس قدر عجلت سے بلایا جا رہا ہے؟ بیل کو بھی چھوڑ کر، اے کرم کے سمندر، اگر مجھ پر عنایت ہے تو مجھے بتا دیجیے۔
Skanda
Listener: Śiva
Scene: Skanda addresses Śiva: why are the gods summoning You so urgently? You even set aside the bull. O ocean of compassion, if You have grace, tell me.
A devotee seeks understanding through humility and trust in divine compassion, asking for guidance rather than assuming.
No specific tīrtha is named; the verse advances the divine-event narrative that undergirds the Dharmāraṇya māhātmya.
None; it highlights prayerful inquiry and seeking the Lord’s grace (kṛpā).