श्वापदाद्याश्च ये जीवाश्चतुराशीतियोनयः । उद्भिज्जाः स्वेदजाश्चैव जरायुजास्तथांडजाः
śvāpadādyāśca ye jīvāścaturāśītiyonayaḥ | udbhijjāḥ svedajāścaiva jarāyujāstathāṃḍajāḥ
“اور درندوں سے آغاز کر کے تمام جاندار—چوراسی یُونیاں: اُدبھِج (زمین سے اگنے والے)، سویدج (پسینے سے پیدا ہونے والے)، جرایُج (رحم سے) اور اَندج (انڈوں سے) پیدا کر۔”
Śrī Viṣṇu (continued instruction)
Listener: (Brahmā)
Scene: A didactic cosmic diagram: four panels or concentric bands showing udbhijja (sprouting plants), svedaja (minute life from moisture), jarāyuja (mammals from womb), and aṇḍaja (birds/reptiles from eggs), all emerging within a sanctified earth-scape.
Life manifests in many modes; recognizing this diversity supports compassion and dharmic responsibility toward all beings.
No tīrtha is mentioned; the verse is cosmological.
None directly; it classifies forms of birth rather than prescribing a rite.