ईश्वर उवाच । धर्मारण्यमिदं ख्यातं सदा भूयाद्युगेयुगे । त्वन्नाम्ना स्थापितं देव ख्यातिमेतद्गमिष्यति । अथान्यदपि यत्किंचित्करोम्येष वदस्व तत
īśvara uvāca | dharmāraṇyamidaṃ khyātaṃ sadā bhūyādyugeyuge | tvannāmnā sthāpitaṃ deva khyātimetadgamiṣyati | athānyadapi yatkiṃcitkaromyeṣa vadasva tata
اِیشور نے فرمایا: “یہ مقام یُگ بہ یُگ ہمیشہ ‘دھرم آرنْیَ’ کے نام سے مشہور رہے گا۔ اے دیو، تمہارے نام پر قائم ہو کر یہ شہرت پائے گا۔ اور اگر کوئی اور بات بھی ہو جسے تم چاہتے ہو کہ میں کروں—تو کہو۔”
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Listener: Yama (addressed as Deva)
Scene: Śiva pronounces the decree: Dharmāraṇya will be famed in every age; a subtle vision of successive yugas passing while the sacred grove remains luminous and unchanged.
When the Lord consecrates a kṣetra, its sanctity and merit endure across the cycles of time.
Dharmāraṇya, affirmed as eternally famous through the yugas.
No explicit rite; the verse functions as a divine proclamation of kṣetra-pratiṣṭhā (establishment).