शीतवाडिया ये प्रोक्ताः कुशो वत्सस्तथैव च । विश्वामित्रो देवरातस्तृतीयो दलमेव च
śītavāḍiyā ye proktāḥ kuśo vatsastathaiva ca | viśvāmitro devarātastṛtīyo dalameva ca
جنہیں ’شیتواڑیا‘ کہا جاتا ہے وہ بھی مذکور ہوئے، اور ’کُش‘ اور ’وَتس‘ بھی۔ ’وشوامتر‘ اور ’دیورَات‘ بیان کیے گئے، اور تیسرا ’دَل‘ بھی ہے۔
Narrator (contextual genealogical enumerator; exact speaker not explicit in snippet)
Tirtha: Dharmāraṇyaka (contextual)
Type: kshetra
Scene: A reciter points to three grouped names on a manuscript; behind him appear symbolic portraits of Viśvāmitra and Devarāta as sage-figures, indicating transmission of lineages.
Remembering ṛṣis and their lines is treated as a dharmic duty that anchors society in sacred memory.
Dharmāraṇya’s sanctity is implied through its preserved lineages; no single named tirtha is singled out in this verse.
None directly; it is a classificatory verse listing names/branches.