Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 32
शुश्रूषार्थं प्रदत्ता वै देवैर्हरिहरादिभिः । संतुष्टेन तु शर्वेण तेभ्यो दत्तं तु चेत नम्
śuśrūṣārthaṃ pradattā vai devairhariharādibhiḥ | saṃtuṣṭena tu śarveṇa tebhyo dattaṃ tu ceta nam
خدمت و عقیدت کے لیے ہی، ہری و ہر (وشنو و شیو) وغیرہ دیوتاؤں نے یقیناً وہ اعزاز انہیں عطا کیا۔ اور جب شَروَ (شیو) راضی ہوا تو وہ بخشش اُن کے حق میں باقاعدہ منظور شدہ عطیہ بن گئی۔
Narrator (Purāṇic narrator within Dharmāraṇya Māhātmya context; specific speaker not explicit in the snippet)
Scene: देव-सभा का संकेत: हरि, हर, और अन्य देवताओं की उपस्थिति/आशीर्वाद; शर्व प्रसन्न होकर वणिकों/सेवकों को ‘अनुज्ञा’ प्रदान करते हैं—प्रकाश-वलय, पुष्प-वृष्टि, और वर-मुद्रा।
FAQs
Sincere service (śuśrūṣā) attracts divine favor; when the deity is pleased, blessings and authority are conferred.
The verse continues the Dharmāraṇya Māhātmya setting; it emphasizes divine sanction rather than naming a particular tīrtha.
Devoted service/attendance (śuśrūṣā) is recommended implicitly as a dharmic discipline leading to divine satisfaction.