सर्वेषां श्रेयसां बीजं सत्कथाश्रवणं नृणाम् । यस्तद्विहीनः स पशुः कथं मुच्येत बन्धनात्
sarveṣāṃ śreyasāṃ bījaṃ satkathāśravaṇaṃ nṛṇām | yastadvihīnaḥ sa paśuḥ kathaṃ mucyeta bandhanāt
انسانوں کے لیے ہر حقیقی بھلائی کا بیج سَت کَتھا (مقدّس حکایت) کا سماعت کرنا ہے۔ جو اس سے محروم ہو وہ جانور سا ہے—وہ بندھن سے کیسے چھوٹے گا؟
Unspecified (didactic narrator/teacher within Brahmottarakhaṇḍa)
Listener: A woman (and/or household audience)
Scene: A teacher expounds sacred discourse to attentive listeners; the contrast is implied between awakened humans and heedless, sense-driven life.
Regularly hearing sacred teachings is foundational for spiritual uplift and freedom from bondage.
No particular sacred place is identified; the verse teaches a universal dharma of śravaṇa (devotional listening).
Satkathā-śravaṇa—devout listening to holy narratives and teachings.