जानताऽजानता वापि येन केनापि हेतुना । यत्किंचिपि देवाय कृतं कर्म विमुक्तिदम्
jānatā'jānatā vāpi yena kenāpi hetunā | yatkiṃcipi devāya kṛtaṃ karma vimuktidam
جان بوجھ کر ہو یا بے خبری میں، کسی بھی سبب سے—دیوتا کے لیے کیا گیا ہر عمل وِمُکتی (نجات) دینے والا بن جاتا ہے۔
Sūta (inferred)
Scene: A humble person unknowingly performs a small service—placing a flower near a shrine, lighting a lamp, or bowing—and divine light marks it as liberating.
Godward orientation sanctifies action; even imperfect or unintentional offerings can become liberating through divine grace.
No tīrtha is mentioned in this verse.
Performing any deed as an offering ‘for the Deity’ (devāya) is praised as liberating.