व्याघ्रचर्मपरीधानं घंटादर्पणभूषितम् । कर्कोटकमहापद्मधृतराष्ट्रधनंजयैः
vyāghracarmaparīdhānaṃ ghaṃṭādarpaṇabhūṣitam | karkoṭakamahāpadmadhṛtarāṣṭradhanaṃjayaiḥ
وہ ببر کی کھال پہنے ہوئے تھا اور گھنٹی و آئینہ جیسے زیورات سے آراستہ تھا؛ اور کارکوٹک، مہاپدم، دھرتراشٹر اور دھننجے نامی ناگ اس کی خدمت میں حاضر تھے۔
Narrator (contextual Purāṇic narrator; likely Sūta/Lomaharṣaṇa in Brāhma Khaṇḍa framing)
Scene: Śiva stands or sits with tiger-skin draped; ornaments include small bells and mirror-like discs catching light. Around him, four nāga-kings appear as semi-divine attendants—serpentine bodies with jeweled hoods, hands folded in reverence, forming a protective circle.
Śiva is the Lord of ascetic power (tiger-skin) and the ruler of hidden forces (nāgas), bringing them into sacred order.
No specific tīrtha is named in this verse.
None mentioned.