वेदांस्तत्रापि तोयस्थानानिनाय जगद्गुरुः । चतुर्वक्त्राय देवायाददाच्चक्रविभूषितः
vedāṃstatrāpi toyasthānānināya jagadguruḥ | caturvaktrāya devāyādadāccakravibhūṣitaḥ
پھر جگت گرو نے اُن آبی ٹھکانوں سے بھی وید واپس لائے، اور چکر سے مُزیّن ہو کر اُنہیں چہار رُخی دیوتا برہما کے سپرد کر دیا۔
Sūta (deduced, Purāṇic narrative style within Āvantya-khaṇḍa)
Tirtha: Revā (Narmadā) tīra (general Revā-khaṇḍa setting)
Type: kshetra
Scene: Viṣṇu, radiant and discus-adorned, emerges from a luminous watery realm holding the Vedas (as palm-leaf bundles or glowing śabda-forms) and hands them to four-faced Brahmā seated on a lotus.
Divine grace preserves revelation and ensures its rightful transmission for the world’s welfare.
The Revā-khaṇḍa frame ultimately glorifies Revā (Narmadā), though this verse highlights Vedic restoration rather than a specific tirtha.
None.