नन्द्युवाच । रुद्रदेहोद्भवा किं ते न श्रुता भूतले स्थिता । श्रवणाज्जन्मजनितं द्विगुणं कीर्तनाद्व्रजेत्
nandyuvāca | rudradehodbhavā kiṃ te na śrutā bhūtale sthitā | śravaṇājjanmajanitaṃ dviguṇaṃ kīrtanādvrajet
نندی نے کہا: “اے رودر کے جسم سے پیدا ہونے والے، کیا تُو نے زمین پر رہتے ہوئے یہ تعلیم نہیں سنی؟ محض سننے سے پیدائشی گناہ مٹ جاتے ہیں؛ اور کیرتن (ذکر) کرنے سے دوگنا پُنّیہ حاصل ہوتا ہے۔”
Nandin
Scene: Nandin delivers calm instruction to Hanumān, identifying him as Rudra-born; the scene is didactic: a serene Kailāsa backdrop, with subtle radiance around the speakers, as if the teaching itself is a purifying mantra.
Śravaṇa (hearing) and kīrtana (praising) of sacred teachings are themselves purifying acts that generate merit.
The statement supports the Revā/Narmadā māhātmya: hearing and reciting its glory yields spiritual benefit.
Śravaṇa and kīrtana are prescribed as devotional disciplines with purificatory and merit-giving results.