नमः पङ्कजनाभाय नमः पङ्कजमालिने । जनार्दनाय श्रीशाय श्रीपते पीतवाससे
namaḥ paṅkajanābhāya namaḥ paṅkajamāline | janārdanāya śrīśāya śrīpate pītavāsase
نمسکار ہے کمل ناف والے کو؛ نمسکار ہے کملوں کی مالا دھارنے والے پروردگار کو۔ جناردن کو سلام، شریش کو سلام، شری پتی کو سلام، زرد پوشاک پہننے والے کو نمسکار۔
Andhaka
Tirtha: Revā (contextual)
Type: kshetra
Listener: King (nṛpa) and the Purāṇa audience
Scene: The hymn continues with vivid iconography: Viṣṇu as lotus-naveled, lotus-garlanded, Janārdana, Śrīśa, Śrīpati, clad in yellow—an inner darśana painted by words.
Remembering the Lord through sacred epithets cultivates devotion and invokes auspiciousness (Śrī) in one’s life.
No particular holy site is named in this verse.
Stuti/namaskāra—offering salutations through divine names.