धौरादित्यं परं तीर्थं तीर्थं चापरयोनिजम् । पिङ्गलेश्वरतीर्थ च भृग्वीश्वरमनुत्तमम्
dhaurādityaṃ paraṃ tīrthaṃ tīrthaṃ cāparayonijam | piṅgaleśvaratīrtha ca bhṛgvīśvaramanuttamam
(یہاں) دھورادِتیہ ایک برتر تیرتھ ہے، اور ایک اور اَپَرَیونِج—خود ظہور پذیر تیرتھ بھی ہے۔ پِنگلیشور تیرتھ اور بے مثال بھِرگویشور بھی ہیں۔
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced; not explicit in snippet)
Tirtha: Dhaurāditya; Aparayonija (svayambhū) tīrtha; Piṅgaleśvara-tīrtha; Bhṛgvīśvara
Type: kshetra
Scene: A radiant sun-emblem shrine for Dhaurāditya near the river; beside it a naturally formed (svayambhū) liṅga emerging from rock; pilgrims offer water, bilva, and lamps; a sage-figure (Bhṛgu) is evoked near Bhṛgvīśvara.
Svayambhū (self-manifest) sacred sites are celebrated as exceptionally potent, inviting reverence for divine presence revealed in place.
Dhaurāditya is called a ‘supreme tīrtha,’ and Piṅgaleśvara-tīrtha and Bhṛgvīśvara are also praised.
None explicit; the verse is primarily a māhātmya-style listing that implies pilgrimage and worship.