युधिष्ठिर उवाच । भारभूतीति विख्यातं तीर्थं सर्वगुणान्वितम् । श्रोतुमिच्छामि विप्रेन्द्र परं कौतूहलं हि मे
yudhiṣṭhira uvāca | bhārabhūtīti vikhyātaṃ tīrthaṃ sarvaguṇānvitam | śrotumicchāmi viprendra paraṃ kautūhalaṃ hi me
یُدھشٹھِر نے کہا: اے برہمنوں کے سردار، میں اُس تیرتھ کے بارے میں سننا چاہتا ہوں جو ‘بھار بھوتی’ کے نام سے مشہور اور ہر خوبی سے آراستہ ہے؛ کیونکہ میرا اشتیاق بہت زیادہ ہے۔
Yudhiṣṭhira
Tirtha: Bhārabhūti-tīrtha
Type: kshetra
Listener: Mārkaṇḍeya
Scene: Yudhiṣṭhira, composed and earnest, addresses Mārkaṇḍeya with folded hands; the river and shrine remain in the background, signaling a pause before the legend unfolds.
Dharma is strengthened by sincere inquiry; asking about tīrthas and their origins is itself a devotional act.
Bhārabhūti Tīrtha, described as ‘endowed with all virtues’ (sarva-guṇānvitam).
None; the verse establishes the dialogic request to hear the tīrtha’s greatness and origin.