तत्र स्नानं च दानं च देवखाते कृतं नृप । अक्षयं तद्भवेत्सर्वमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत्
tatra snānaṃ ca dānaṃ ca devakhāte kṛtaṃ nṛpa | akṣayaṃ tadbhavetsarvamityevaṃ śaṅkaro'bravīt
اے بادشاہ! وہاں دیوکھات میں کیا گیا غسل اور دیا گیا دان—اس کا پھل اَکشَی، یعنی کبھی نہ گھٹنے والا، ہو جاتا ہے؛ یوں شنکر (شیو) نے فرمایا۔
Mārkaṇḍeya (quoting Śaṅkara/Śiva)
Tirtha: Devakhāta
Type: kund
Listener: Yudhiṣṭhira (king)
Scene: Śiva (Śaṅkara) is envisioned declaring the imperishable fruit of bathing and charity at Devakhāta to a royal listener; a sacred water-basin with pilgrims offering gifts nearby.
Charity and purification done in a sanctified place become ‘akṣaya’—their merit endures and does not perish.
Devakhāta, associated with Piṅgaleśvara/Piṅgalāvarta.
Snāna (bathing) and dāna (charity) at Devakhāta.