शिवविहारवर्णनम् (Śivavihāra-varṇana) — “Description of Śiva’s Divine Pastimes/Sojourn”
विष्णुरुवाच । किं करोषि महादेवाऽभ्यन्तरे परमेश्वर । तारकार्तान्सुरान्सर्वान्पाहि नः शरणागतान्
viṣṇuruvāca | kiṃ karoṣi mahādevā'bhyantare parameśvara | tārakārtānsurānsarvānpāhi naḥ śaraṇāgatān
وشنو نے کہا—اے مہادیو، اے پرمیشور، آپ اندرون میں پوشیدہ ہو کر کیا کر رہے ہیں؟ تارک سے ستائے ہوئے سب دیوتاؤں کی حفاظت کیجیے؛ ہم شَرَن آگت ہیں، ہماری رکھشا کیجیے۔
Lord Vishnu
Tattva Level: pati
Shiva Form: Mahādeva
Mantra: kiṃ karoṣi mahādevā'bhyantare parameśvara | tārakārtānsurānsarvānpāhi naḥ śaraṇāgatān
Type: stotra
Role: liberating
It highlights śaraṇāgati—taking refuge in Pati (Śiva) when bound beings (Devas included) are afflicted by pāśa-like forces; the verse frames Śiva as the supreme protector whose grace restores dharma.
Viṣṇu addresses Śiva as Mahādeva and Parameśvara in a personal, saguna mode—showing that in संकट (crisis) devotees approach the manifest Lord for protection, a core mood of Liṅga-centered devotion and prayer.
The takeaway is refuge-prayer: mentally bow to Śiva, repeat a Śiva-mantra (e.g., “Om Namaḥ Śivāya”), and petition for protection with humility—mirroring the Devas’ surrendering attitude.