The Exposition of the Maheśa Mantra
Mahēśa-mantra-prakāśana
पश्चाच्छीकंठनामानं शिखंडिनमिति क्रमात् । रक्तपीतसितारक्तकृष्णरक्तांजनासितान् ॥ २७ ॥
paścācchīkaṃṭhanāmānaṃ śikhaṃḍinamiti kramāt | raktapītasitāraktakṛṣṇaraktāṃjanāsitān || 27 ||
پھر ترتیب سے ‘شریکَنٹھ’ نام والا اور ‘شِکھنڈِن’ کہا گیا ہے۔ آگے انہیں سرخ، پیلا، سفید، سرخ، سیاہ، سرخ، اَنجن جیسا سیاہ اور سیاہ بتایا گیا ہے۔
Sanatkumara (in dialogue with Narada, teaching Vedāṅga-Śikṣā classifications)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
It emphasizes Śikṣā (Vedic phonetics) as a sacred discipline: correct sound-classification and articulation preserve the integrity of mantra, which is essential for ritual efficacy and spiritual merit.
While technical, it supports bhakti indirectly: accurate pronunciation and disciplined recitation make praise, japa, and Vedic chanting offered to the Lord more focused and traditionally valid.
Śikṣā: a systematic, ordered classification of sounds/letters using technical epithets and descriptive groupings (including color-like descriptors) to guide precise recitation and teaching of phonetics.