The Description of the Four Durgā Mantras
वर्णैश्चतुर्विंशतिभिर्हृत्त्रयोदशभिः शिरः । शिखाष्टादशभिः प्रोक्ता वर्म तावद्भिरक्षरैः ॥ ११२ ॥
varṇaiścaturviṃśatibhirhṛttrayodaśabhiḥ śiraḥ | śikhāṣṭādaśabhiḥ proktā varma tāvadbhirakṣaraiḥ || 112 ||
چوبیس حروف سے اعضاء کے لیے وर्म (حفاظتی منتر) مقرر ہے؛ دل کے لیے تیرہ؛ سر کے لیے بھی تیرہ؛ اور شِکھا کے لیے اٹھارہ—اتنے ہی حروف سے یہ حفاظتی زرہ مکمل ہوتی ہے۔
Sanatkumara (teaching Narada in a Vedanga/mantra-technical section)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It presents a mantra-technical rule: protection (varma/kavaca) is established by placing specific syllable-count mantras on key centers (heart, head, śikhā), emphasizing disciplined phonetic precision (akṣara) as a means of spiritual safeguarding.
While primarily technical, it supports Bhakti practice by prescribing a structured protective nyāsa/kavaca approach that steadies the devotee’s body-mind for focused worship and japa, a common prerequisite in Vishnu-oriented ritual disciplines.
Śikṣā (Vedic phonetics) and mantra-vidhi are highlighted: the efficacy is tied to exact akṣara (syllable) counts and correct application to bodily loci (hṛt, śiraḥ, śikhā), reflecting precision in recitation and ritual placement.