Kṛṣṇādi-mantra-varga-varṇana
Classification of Krishna and Related Mantras
श्रीभूमिसहितं देवमुदयादित्यसन्निभम् । प्रातरुद्यत्सहस्रांशुमंडलोपमकुंडलम् ॥ १२२ ॥
śrībhūmisahitaṃ devamudayādityasannibham | prātarudyatsahasrāṃśumaṃḍalopamakuṃḍalam || 122 ||
شری (لکشمی) اور بھومی کے ساتھ اُس دیو کی عبادت کرو جو طلوعِ آفتاب کی مانند درخشاں ہے؛ جس کے کُنڈل صبح کے ہزار کرنوں والے سورج‑منڈل جیسے ہیں۔
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta (wonder)
Secondary Rasa: bhakti (devotion)
It prescribes a focused visualization for upāsanā: meditating on Viṣṇu with Śrī and Bhū as supreme auspiciousness and stability, shining like the rising sun—symbolizing awakening, clarity, and the dawning of dharma in the practitioner.
Bhakti here is expressed through loving, concrete contemplation of the Lord’s form (sākāra-upāsanā): seeing Him as radiant, beautiful, and accompanied by His divine powers (Śrī and Bhū), making devotion steady and emotionally intimate.
The verse implies a time-bound ritual cue—morning (prātaḥ) worship aligned with solar symbolism—supporting disciplined daily practice and auspicious timing (a basic application often connected with Jyotiṣa-oriented ritual scheduling).