Hanūmaccarita
The Account of Hanumān
सिंचेच्छीतैर्जलैश्चापि वासितैः सृणिकामपि । संस्कृताः स्वायतास्तत्र नरा नार्योऽथवा नृपाः ॥ १६६ ॥
siṃcecchītairjalaiścāpi vāsitaiḥ sṛṇikāmapi | saṃskṛtāḥ svāyatāstatra narā nāryo'thavā nṛpāḥ || 166 ||
ٹھنڈے پانی سے، بلکہ خوشبودار پانی سے بھی چھڑکاؤ کرے اور معطر لیپ بھی لگائے۔ یوں سنسکار پाकर وہاں مرد، عورتیں یا بادشاہ بھی خود ضبط اور باادب ہو جاتے ہیں۔
Sanatkumara (in dialogue context with Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It links external purification (cool/perfumed sprinkling and fragrant application) with inner refinement—saṃskāra culminating in svāyatā (self-mastery), making one fit for dharmic and sacred actions.
By emphasizing cleanliness and disciplined composure as prerequisites for worship, it supports bhakti as a practiced devotion where the body and mind are prepared to serve the deity with purity and steadiness.
It reflects ritual-technical procedure (prayoga) connected with shauca and samskara—practical rules of ceremonial preparation used alongside Vedanga-based disciplines that systematize correct performance.