Hanumān-mantra-kathana: Mantra-bheda, Nyāsa, Yantra, and Prayoga
कपिलांते पिंगलेति उर्द्ध्वकेशमहापदम् । बलरक्तमुखांते तु तडिज्जिह्व महा ततः ॥ १९३ ॥
kapilāṃte piṃgaleti urddhvakeśamahāpadam | balaraktamukhāṃte tu taḍijjihva mahā tataḥ || 193 ||
آخر میں ‘کپیلا’ نامی روپ آتا ہے، پھر ‘پِنگلا’؛ اس کے بعد ‘اُردھوکیش’ نام کا مہاپد۔ اور آخر میں سرخی مائل دہانے والی ‘تَڈِجّہِوا’ (بجلی جیسی زبان) نامی عظیم شکتی ظاہر ہوتی ہے۔
Narada (teaching in a technical/Vedanga-style enumeration, traditionally within Narada–Sanatkumara dialogue flow)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
The verse functions as a technical enumeration of named forms/positions (mahā-pada), indicating that Vedic practice preserves precise traditional nomenclature—supporting disciplined recitation, visualization, or ritual mapping where such names are used.
Indirectly: by emphasizing accurate traditional naming and order, it supports careful mantra-based worship where devotion is strengthened through correct method (vidhi) and attentive remembrance (smaraṇa) rather than casual practice.
Vedanga-style technical listing—typical of Śikṣā/phonetic-ritual instruction—where fixed names and sequence matter for correct application in recitation or ritual procedure.