Previous Verse
Next Verse

Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 73

The Explanation of Sandhyā and Related Daily Observances

Saṅdhyā-ādi Nitya-karma-Vidhi

श्यामरङ्गां चतुर्हस्तां शङ्खचक्रलसत्कराम् । गदापद्मधारां देवीं सूर्यासनकृताश्रयाम् ॥ ७३ ॥

śyāmaraṅgāṃ caturhastāṃ śaṅkhacakralasatkarām | gadāpadmadhārāṃ devīṃ sūryāsanakṛtāśrayām || 73 ||

سیاہ فام، چار بازوؤں والی، جن کے ہاتھوں میں شَنکھ اور چکر جگمگاتے ہیں، جو گدا اور پدم دھارے ہوئے ہے، اور جو سورج کے آسن پر جلوہ گر ہے—اس دیوی کا دھیان کرے۔

श्यामरङ्गाम्dark-complexioned
श्यामरङ्गाम्:
Karma (कर्म)
TypeAdjective
Rootश्याम-रङ्ग (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; विशेषण (feminine, Accusative singular)
चतुर्हस्ताम्four-armed
चतुर्हस्ताम्:
Karma (कर्म)
TypeAdjective
Rootचतुर्-हस्त (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; संख्यापूर्वक-समास, विशेषण (feminine, Accusative singular)
शङ्खचक्रलसत्कराम्whose hands shine with conch and discus
शङ्खचक्रलसत्कराम्:
Karma (कर्म)
TypeAdjective
Rootशङ्ख-चक्र-लसत्-कर (प्रातिपदिक; शङ्ख + चक्र + लसत् + कर)
Formस्त्रीलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; ‘लसत्’ (कृदन्त, shining) उपपद; विशेषण (feminine, Accusative singular)
गदापद्मधाराम्bearing a mace and a lotus
गदापद्मधाराम्:
Karma (कर्म)
TypeAdjective
Rootगदा-पद्म-धार (प्रातिपदिक; गदा + पद्म + धार)
Formस्त्रीलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; विशेषण (feminine, Accusative singular)
देवीम्the goddess
देवीम्:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootदेवी (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, द्वितीया (कर्म), एकवचन (feminine, Accusative singular)
सूर्यासनकृताश्रयाम्seated upon the sun-throne (having taken that seat)
सूर्यासनकृताश्रयाम्:
Karma (कर्म)
TypeAdjective
Rootसूर्य-आसन-कृत-आश्रय (प्रातिपदिक; सूर्य + आसन + कृत + आश्रय)
Formस्त्रीलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; ‘कृताश्रय’ = having taken refuge/sitting upon; विशेषण (feminine, Accusative singular)

Narada (instructional narration within a technical/ritual context)

Vrata: none

Primary Rasa: bhakti

Secondary Rasa: adbhuta

D
Devi

FAQs

It gives a precise dhyāna (meditative iconography) of the Devī—color, number of arms, emblems, and seat—so the worshipper’s mind becomes steady and one-pointed before mantra and ritual proceed.

Bhakti here is expressed as contemplative remembrance: visualizing the deity’s form and attributes (āyudha and āsana) nurtures reverence and intimate devotion, making worship heartfelt rather than merely procedural.

It reflects ritual-technical practice used in mantra-śāstra and kalpa-style procedure: a dhyāna-śloka that standardizes visualization prior to japa and pūjā, ensuring correct form (rūpa) and focused recitation.