Dīkṣā, Mantra-Types, Mantra-Doṣas, and Qualifications of Ācārya–Śiṣya
मनोर्यस्यादिमध्यांते स्यान्मकारचतुष्टयम् । मलिनस्तु स विज्ञेयो ह्यतिक्लेशेन सिद्धिदः ॥ ३२ ॥
manoryasyādimadhyāṃte syānmakāracatuṣṭayam | malinastu sa vijñeyo hyatikleśena siddhidaḥ || 32 ||
جس منتر کے آغاز، درمیان اور انجام میں حرف ‘م’ چار بار آئے، وہ منتر ‘ملین’ سمجھا جائے؛ وہ صرف سخت ترین مشقت سے ہی سِدھی دیتا ہے۔
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhayanaka
It gives a technical mantra-lakṣaṇa (diagnostic rule): certain phonetic patterns are considered “malina” (tainted), meaning results may come only with disproportionate strain—so discernment in mantra choice is emphasized.
Indirectly, it protects sādhakas from misguided practice: bhakti and japa should be supported by proper mantra-śāstra guidance so devotion becomes steady and fruitful rather than burdened by avoidable hardship.
Śikṣā/Vyākaraṇa-oriented phonetic analysis—using letter occurrence (here, repeated “ma”) as a criterion in mantra evaluation for efficacy (siddhi) and suitability in practice.