Sanatkumāra’s Bhāgavata Tantra: Tattvas, Māyā-Bonds, Embodiment, and the Necessity of Dīkṣā
दीक्षितस्तंत्रविधिना स्ववर्णाचारतत्परः । अनुष्ठानं प्रकुर्वीत नित्यनैमित्तिकात्मकम् ॥ ११३ ॥
dīkṣitastaṃtravidhinā svavarṇācāratatparaḥ | anuṣṭhānaṃ prakurvīta nityanaimittikātmakam || 113 ||
جو شخص تانتریک طریقے کے مطابق دیکشا یافتہ ہو اور اپنے ورن کے آچار میں ثابت قدم ہو، اسے نِتیہ اور نَیمِتِک دونوں قسم کے انوشتھان انجام دینے چاہئیں۔
Sanatkumara (teaching Narada in dialogue context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta (peace)
Secondary Rasa: bhakti (devotion)
It teaches that initiation is not merely ceremonial; it must culminate in steady discipline—faithfully performing both daily obligations and occasion-based rites in harmony with one’s prescribed conduct.
By emphasizing consistent nitya and naimittika observances, it supports bhakti as a lived practice—devotion expressed through regulated conduct, purity, and continual worship-oriented discipline.
Ritual application is implied: knowing how to structure obligatory and occasion-based karmas aligns with Kalpa (ritual procedure) and the broader discipline of correct ācāra and anushthāna.