Previous Verse
Next Verse

Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 101

Gṛhastha-nitya-karman: Śauca, Sandhyā-vidhi, Pañca-yajña, and Āśrama-krama

अव्ययं परिपूर्णं च सदानन्दैकविग्रहम् । ज्ञानस्वरुपममलं परं ज्योतिः सनातनम् ॥ १०१ ॥

avyayaṃ paripūrṇaṃ ca sadānandaikavigraham | jñānasvarupamamalaṃ paraṃ jyotiḥ sanātanam || 101 ||

وہ اَویَی (ناقابلِ زوال) اور پرِپُورن ہیں؛ اُن کا وِگرہ سراسر ابدی آنند ہے۔ وہ پاک، گیان-سوروپ، پرم جیوति اور سناتن ہیں۔

avyayamimperishable
avyayam:
Viśeṣaṇa (विशेषण)
TypeAdjective
Roota-vyaya (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Dvitīyā (2nd), Ekavacana; nañ (negation)
paripūrṇamall-complete
paripūrṇam:
Viśeṣaṇa (विशेषण)
TypeAdjective
Rootparipūrṇa (प्रातिपदिक/कृदन्त)
FormPuṃliṅga, Dvitīyā (2nd), Ekavacana
caand
ca:
Samuccaya (समुच्चय)
TypeIndeclinable
Rootca (अव्यय)
FormSamuccaya-nipāta (conjunction)
sadā-ānanda-eka-vigrahamwhose form is solely eternal bliss
sadā-ānanda-eka-vigraham:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootsadā (अव्यय) + ānanda (प्रातिपदिक) + eka (प्रातिपदिक) + vigraha (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Dvitīyā (2nd), Ekavacana; समासः—तत्पुरुषः (सदा आनन्दः एव विग्रहः यस्य/यः)
jñāna-svarūpamwhose essential nature is knowledge
jñāna-svarūpam:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootjñāna (प्रातिपदिक) + svarūpa (प्रातिपदिक)
FormNapुṃsaka, Dvitīyā (2nd), Ekavacana; समासः—तत्पुरुषः (ज्ञानं स्वरूपं यस्य)
amalamstainless, pure
amalam:
Viśeṣaṇa (विशेषण)
TypeAdjective
Roota-mala (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga/napuṃsaka, Dvitīyā (2nd), Ekavacana; nañ (negation)
paramsupreme
param:
Viśeṣaṇa (विशेषण)
TypeAdjective
Rootpara (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga/napuṃsaka, Dvitīyā (2nd), Ekavacana
jyotiḥlight, radiance
jyotiḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootjyotis (प्रातिपदिक)
FormNapुṃsaka, Prathamā (1st), Ekavacana
sanātanameternal
sanātanam:
Viśeṣaṇa (विशेषण)
TypeAdjective
Rootsanātana (प्रातिपदिक)
FormNapुṃsaka, Prathamā (1st), Ekavacana (agreeing with jyotiḥ)

Sanatkumāra (teaching Nārada in dialogue)

Vrata: none

Primary Rasa: shanta

Secondary Rasa: adbhuta

V
Vishnu

FAQs

It defines the Supreme (Vishnu/Brahman) as imperishable, complete, pure consciousness, and the eternal supreme Light—pointing the seeker toward liberation through realizing the divine as sat-cit-ānanda.

By describing the Lord as eternal bliss and the supreme light, it gives the devotee a clear object of contemplation and worship—Bhakti becomes steady when the deity is known as stainless, unchanging, and all-fulfilling.

No specific Vedāṅga technique is taught in this verse; it is primarily Vedāntic terminology (svarūpa, param jyoti, amala) used for meditation and doctrinal clarity rather than ritual or technical science.