Dhvaja-Dhāraṇa Mahātmyam: Sumati–Satyamatī, Humility, and Deliverance by Hari’s Messengers
आसीत्पुरा कृतयुगे सुमतिर्नाम भूपतिः । सोमवंशोद्भवः श्रीमान्सत्पद्वीपैकनायकः ॥ ४ ॥
āsītpurā kṛtayuge sumatirnāma bhūpatiḥ | somavaṃśodbhavaḥ śrīmānsatpadvīpaikanāyakaḥ || 4 ||
قدیم زمانے میں کِرت یُگ میں ‘سُمتی’ نام کا ایک بادشاہ تھا۔ وہ سوم وَنش سے پیدا ہوا، صاحبِ شان تھا اور ‘ستپدویپ’ کا واحد فرمانروا تھا۔
Suta (narrator) describing an ancient account within the Purana
Vrata: none
Primary Rasa: vira
Secondary Rasa: adbhuta
It establishes a dharmic setting—Kṛta Yuga and a righteous Lunar-dynasty king—signaling that the forthcoming narrative is grounded in ideal kingship and purity of conduct.
This verse does not directly teach Bhakti practices; it introduces a virtuous king in a sacred age, a common Purāṇic framing that prepares for later instructions where righteous rule supports devotion and worship.
No specific Vedāṅga (Śikṣā, Vyākaraṇa, Jyotiṣa, etc.) is taught in this verse; it primarily conveys Purāṇic chronology (Yuga) and dynastic lineage (vaṃśa).