अकृत्वा वपनं तेषां प्रायश्चित्तं विनिर्द्दिशेत् । केशानां रक्षणार्थं च द्विगुणं व्रतमादिशेत् ॥ ५३ ॥
akṛtvā vapanaṃ teṣāṃ prāyaścittaṃ vinirddiśet | keśānāṃ rakṣaṇārthaṃ ca dviguṇaṃ vratamādiśet || 53 ||
اگر انہوں نے وپن (منڈن) نہ کیا ہو تو ان کے لیے پرایَشچِتّ (کفّارہ) مقرر کیا جائے؛ اور بالوں کی حفاظت کے لیے دوگنا ورت رکھنے کا حکم دیا جائے۔
Sanatkumara (in dialogue with Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It emphasizes ritual accountability: when a prescribed rite (like tonsure) is omitted, one should restore dharmic balance through prāyaścitta and strengthened vrata, showing that intention and corrective discipline preserve purity and order.
Indirectly, it supports bhakti by insisting on disciplined observance: vows and expiations train steadiness (niyama) and sincerity, which are foundational for sustained devotion even when ritual lapses occur.
Kalpa (ritual procedure) is implied: it deals with correct performance of rites, and when omissions happen, it prescribes prāyaścitta and adjusted vrata as practical remedial measures.