Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
स्वोच्चे त्रिकोणभगतेस्त्र्याद्यैर्बलयुतैर्नृपः । सिंहेऽर्के मेषलग्नेऽजे मृगे भौमे घटेऽष्टमे ॥ १७९ ॥
svocce trikoṇabhagatestryādyairbalayutairnṛpaḥ | siṃhe'rke meṣalagne'je mṛge bhaume ghaṭe'ṣṭame || 179 ||
اے بادشاہ، جب سورج وغیرہ سیارے اپنی اپنی برج، شرف یا تثلیثی حصّے میں ہو کر قوت پائیں—خصوصاً سورج اسد میں، طالع حمل میں، مریخ جدی میں اور آٹھواں گھر دلو میں ہو—تو یہ یوگ دلالت کرتا ہے۔
Sanatkumara (in dialogue instruction to Narada, relayed for the kingly inquirer)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
It frames Jyotiṣa (a Vedāṅga) as an auxiliary discipline: by recognizing planetary strength and specific placements, a ruler can time actions in harmony with dharma, supporting steadiness of mind and right decision-making.
Bhakti is not directly described here; instead, the verse supplies technical guidance (Jyotiṣa) that traditionally supports dharmic living—creating favorable conditions for vows, worship, and disciplined practice that nourish devotion.
Vedāṅga Jyotiṣa: judging planetary ‘bala’ (strength) via own sign/exaltation/trinal placement, and reading concrete rāśi/house placements (Sun in Leo, Aries lagna, Mars in Capricorn, Aquarius as the 8th).