Nirukta, Phonetic Variants, and Vedic Dhātu–Svara Taxonomy
विदाद यस्तु चत्वारः परस्मैपदिनो मताः । ञिष्वप्शये समुद्दिष्टः परस्मैपदिकस्तथा ॥ ४२ ॥
vidāda yastu catvāraḥ parasmaipadino matāḥ | ñiṣvapśaye samuddiṣṭaḥ parasmaipadikastathā || 42 ||
ان میں ‘وِداد’ سے شروع ہونے والی چار صورتیں پرسمیپد (فعال صیغے) مانی گئی ہیں؛ اور ‘ञिष्वप्शय’ کے طور پر جو تعلیم دی گئی ہے، وہ بھی پرسمیپدِک ہی سمجھی جائے۔
Sanatkumara (teaching Narada in a Vedanga/Vyakarana passage)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
It underscores that disciplined śāstra-study (especially Vedāṅga-Vyākaraṇa) supports correct understanding and recitation of sacred texts, which is treated as an aid to dharma and mokṣa-oriented learning.
Indirectly: by preserving precise grammatical knowledge, a devotee safeguards accurate mantra, stotra, and Purāṇic recitation—supporting steady Vishnu-bhakti through correct śravaṇa and kīrtana.
Vyākaraṇa (Sanskrit grammar): it classifies specific example-forms as parasmaipada and identifies a taught form as parasmaipadika, reflecting technical rules used in correct derivation and usage.