Jīva–Ātman Inquiry; Kṣetrajña Doctrine; Karma-based Varṇa; Four Āśramas and Sannyāsa Discipline
मनः प्राणेन गृह्णीयात्प्राणं ब्रह्मणि धारयेत् । निवेदादेव निर्वाणं न च किंचिद्विच्चितयेत् ॥ ७९ ॥
manaḥ prāṇena gṛhṇīyātprāṇaṃ brahmaṇi dhārayet | nivedādeva nirvāṇaṃ na ca kiṃcidviccitayet || 79 ||
پرَان کے ذریعے من کو قابو میں لاؤ، اور پرَان کو برہمن میں قائم کرو۔ کامل نِویدن (سپردگی) ہی سے نِروان حاصل ہوتا ہے؛ اس لیے کسی اور چیز کا ذرا بھی خیال نہ کرو۔
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta (peace)
Secondary Rasa: bhakti (devotion)
It presents a concise moksha practice: regulate the mind via prāṇa, anchor prāṇa in Brahman, and attain nirvāṇa through niveda (total self-offering), abandoning all distracting ideation.
By emphasizing niveda—complete surrender—as sufficient for liberation, it aligns with bhakti’s core principle of self-offering, even while framed in yogic language of prāṇa and inner absorption.
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa, Jyotiṣa, or Kalpa) is taught; the practical takeaway is yogic discipline—prāṇa-dhāraṇā and mental restraint—as an applied sādhanā for moksha.