कार्ष्णायसमयं यत्तु मयेन विहितं पुरम् तारकाख्यो ऽधिपस्तत्र कृतस्थानाधिपो ऽवसत् //
kārṣṇāyasamayaṃ yattu mayena vihitaṃ puram tārakākhyo 'dhipastatra kṛtasthānādhipo 'vasat //
جو شہر سیاہ لوہے (کار्षṇāyas) سے بنا اور مَیَہ نے تیار کیا تھا، وہاں ‘تارک’ نامی حاکم، قائم شدہ دارالحکومت کا فرمانروا بن کر رہتا تھا۔
This verse is not about Pralaya; it describes construction—an iron-built city made by Maya—and identifies its ruler, indicating a Vastuvidya-style narrative focused on built environments and governance.
By stressing an “established seat” and a named “adhipa” (ruler), it reflects the Purāṇic idea that a properly founded capital requires clear sovereignty and administration—core royal duties tied to order, protection, and stable settlement.
Architecturally, it highlights material specification (kārṣṇāyasa—iron construction) and planned founding (kṛtasthāna—an established seat/capital), aligning with Matsya Purana’s Vastuvidya emphasis on deliberate city-making and designated rulership.