Adhyaya 35 — Madālasa’s Instruction on Purity, Impurity, and Corrective Rites (Śauca and Aśauca)
तत्रापि शुद्धिरुद्दिष्टा पूर्वजन्मवतो दिनैः ।
दशद्वादशमासार्ध-माससङ्ख्यैर्दिनैर्गतैः ॥
tatrāpi śuddhir uddiṣṭā pūrvajanmavato dinaiḥ /
daśadvādaśamāsārdha-māsasaṃkhyair dinair gataiḥ
اس صورت میں بھی جتنے دن گزر چکے ہوں اُن کے مطابق طہارت (شَوچ) کی مدت مقرر کی گئی ہے—دس یا بارہ مہینوں کی گنتی سے، نیز پکھواڑے اور مہینے کے پیمانے سے، جیسے جیسے دن گزرتے جائیں۔
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Dharma is not merely intention; it is also precision in observance. The verse emphasizes that purification is time-bound and rule-governed, encouraging disciplined conformity to śāstric measures of time.
This passage is primarily ācāra/dharma-śāstra material rather than pañcalakṣaṇa narrative. It relates secondarily to “vaṃśānucarita” only insofar as it appears inside a didactic-legend frame, but its direct function is prescriptive conduct.
Purification periods symbolize the gradual re-stabilization of sattva after disruption (death-impurity/ritual disturbance). The calendrical counting mirrors the idea that inner clarity is restored through measured, repeated restraint.