Adhyaya 19 — Kartavirya Arjuna at Dattatreya’s Ashram: Boons, Sovereignty, and Vaishnava Praise
तथैव जन्म चाख्यातमलर्कं कथयामि ते ।
तथा च योगः कथितो दत्तात्रेयेण तस्य वै ।
पितृभक्तस्य राजर्षेरलर्कस्य महात्मनः ॥
tathaiva janma cākhyātam alarkaṃ kathayāmi te | tathā ca yogaḥ kathito dattātreyeṇa tasya vai | pitṛbhaktasya rājarṣer alarkasya mahātmanaḥ ||
اسی طرح جیسا بیان ہوا ہے، میں تمہیں الرک کی پیدائش کا حال سناؤں گا؛ اور دتاتریہ نے بھی اس عظیم النفس، باپ کے بھکت راجرشی الرک کو یوگ کی تعلیم دی۔
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The ideal king is also a rājarṣi whose spiritual training (yoga) is integrated with filial piety (pitṛ-bhakti), presenting dharma as relational and disciplined.
Signals vaṃśānucarita-style narrative (royal figure Alarka) combined with upadeśa (yoga instruction), a common Purāṇic blend of genealogy/royal history and teaching.
Pitṛ-bhakti can symbolize reverence to one’s source (cause/principle); yoga taught to such a person implies that humility toward origins is a prerequisite for inner ascent.