Shloka 2
आचार्य-क्षमा, देśa–kāla-नīti, तथा भेद-दोषः
Teacher-Reconciliation, Timing-Policy, and the Fault of Factionalism
ध्वजं सिंहं रथात् तस्मादपनीय महारथ: । प्रणिधाय शमीमूले प्रायादुत्तरसारथि:,उन महारथी पार्थने उस रथपरसे सिंहचिह्नयुक्त ध्वजाको हटाकर शमीवृक्षके नीचे रख दिया और सारथि उत्तरके साथ प्रस्थान किया
dhvajaṃ siṃhaṃ rathāt tasmād apanīya mahārathaḥ | praṇidhāya śamīmūle prāyād uttarasārathiḥ ||
وَیشَمپایَن نے کہا— اُس مہارَتھی نے اُس رتھ سے شیر کے نشان والا جھنڈا اتار کر شمی کے درخت کی جڑ میں رکھ دیا؛ پھر اپنی شناخت چھپانے کے لیے ضبط اختیار کرتے ہوئے اُتّر کو سارَتھی بنا کر روانہ ہوا۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Dharma in action can require restraint and strategic concealment: one may set aside outward signs of power to protect a larger righteous purpose and avoid unnecessary escalation.
A great warrior removes the lion-marked banner from the chariot and places it beneath a śamī tree, then departs with Uttara driving—signaling a deliberate step to hide identifying marks before proceeding.