आचार्य-क्षमा, देśa–kāla-नīti, तथा भेद-दोषः
Teacher-Reconciliation, Timing-Policy, and the Fault of Factionalism
दैवीं मायां रथे युक्तां विहितां विश्वकर्मणा । काज्चनं सिंहलाड्गूलं ध्वजं वानरलक्षणम्
daivīṁ māyāṁ rathe yuktāṁ vihitāṁ viśvakarmaṇā | kāñcanaṁ siṁhalāṅgūlaṁ dhvajaṁ vānaralakṣaṇam ||
وَیشَمپایَن نے کہا— اُس رتھ پر وِشوکرما کی بنائی ہوئی ایک دیوی مایا جڑی ہوئی تھی؛ اور وہاں سونے کا جھنڈا تھا—شیر کی دُم جیسی صورت والا، بندر کے نشان سے مزین۔
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how divine skill and symbolic insignia support righteous action: sacred craftsmanship and emblems on a warrior’s chariot signify legitimacy, protection, and the moral weight carried into conflict.
The narrator describes the chariot’s extraordinary fittings: a divine marvel crafted by Viśvakarman and a golden standard characterized by a lion-tailed form and a monkey emblem—details that elevate the scene and mark the chariot as exceptional.