Virāṭa-parva Adhyāya 33 — Kuru Cattle-Raid and Matsya Mobilization (भूमिंजय-प्रेरणा)
त॑ राजा प्राहसद् दृष्टवा मुच्यतां वै नराधम: । एवमुक्तोडब्रवीद् भीम: सुशर्माणं महाबलम्,भीम युद्धमें अत्यन्त सुशोभित होते थे। पुरुष-श्रेष्ठ राजा युधिष्ठिर सुशर्माको उस दशामें देखकर हँसे और भीमसेनसे बोले--“इस नराधमको छोड़ दो।” उनके ऐसा कहनेपर भीम महाबली सुशर्मासे बोले
taṁ rājā prāhasad dṛṣṭvā mucyatāṁ vai narādhamaḥ | evam ukto 'bravīd bhīmaḥ suśarmāṇaṁ mahābalam ||
اسے اس حالت میں دیکھ کر راجا یُدھشٹھِر ہنسا اور بولا— “اس نرادھم کو چھوڑ دو۔” یوں کہے جانے پر بھیم نے طاقتور سُشرما سے کہا۔
वैशम्पायन उवाच
Even amid combat, dharma can require restraint: a righteous king may curb excessive vengeance and prevent the needless degradation of a defeated enemy, choosing release over prolonged humiliation.
After Bhīma has overpowered Suśarmā, Yudhiṣṭhira, seeing Suśarmā’s plight, laughs and instructs that he be released. Bhīma then addresses Suśarmā directly, continuing the exchange in the aftermath of victory.