Shloka 30
सूर्य–कर्णोपदेशः
Sūrya’s Counsel to Karṇa on Kīrti and the Kuṇḍala
अहं त्विमं जलनिर्धि समारप्स्याम्युपायतः । प्रतिशेष्याम्युपवसन् दर्शयिष्यति मां ततः,“मैं तो किसी उपायसे इस समुद्रकी ही आराधना आरम्भ करूँगा। इसके तटपर अन्न- जल छोड़कर धरना दूँगा। इससे यह अवश्य मुझे दर्शन देगा तथा कोई मार्ग दिखायेगा
ahaṃ tv imaṃ jalanidhiṃ samārapsyāmy upāyataḥ | pratiśeṣyāmy upavasan darśayiṣyati māṃ tataḥ ||
میں کسی نہ کسی تدبیر سے اسی سمندر کی پرستش و رضا جوئی کا آغاز کروں گا۔ اس کے کنارے پر کھانے پینے کو ترک کرکے روزے کی حالت میں ثابت قدم بیٹھوں گا؛ تب یہ ضرور مجھے اپنا دیدار کرائے گا اور پھر آگے کا راستہ بھی دکھا دے گا۔
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
When ordinary effort fails, one may adopt disciplined tapas—fasting, restraint, and unwavering resolve—to seek guidance; the verse emphasizes purposeful austerity directed toward a clear ethical aim (finding a path), not mere self-torment.
Mārkaṇḍeya declares his plan to propitiate the ocean itself: he will undertake a vow of fasting and remain at its shore until the ocean grants him darśana and indicates a route or solution.