Shloka 47
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
भीष्म उवाच इत्युक्तो जनको राजन् याथातथ्यं मनीषिणा । श्र॒त्वा धर्मविदां श्रेष्ठ: परां मुदम॒वाप ह,भीष्मजी कहते हैं--राजन्! ज्ञानी महात्मा पराशर मुनिके मुखसे इस यथार्थ उपदेशको सुनकर धर्मज्ञोंमें श्रेष्ठ राजा जनक बहुत प्रसन्न हुए
bhīṣma uvāca | ity ukto janako rājan yāthātathyaṁ manīṣiṇā | śrutvā dharmavidāṁ śreṣṭhaḥ parāṁ mudam avāpa ha ||
بھیشم نے کہا—اے راجن! اس طرح دانا منی سے حقیقت پر مبنی نصیحت سن کر، دھرم کے جاننے والوں میں افضل راجہ جنک نے اسے سن کر اعلیٰ ترین مسرت پائی۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That truthful, reality-aligned instruction (yāthātathya) given by a genuine sage, when properly heard, brings clarity and deep joy—especially in a ruler committed to dharma—showing the ethical value of receptive listening and respect for wisdom.
Bhishma narrates that after the wise sage (understood here as Parashara) delivers an accurate teaching, King Janaka—renowned as a knower of dharma—listens and becomes greatly pleased, marking Janaka’s approval and assimilation of the counsel.