योग–सांख्यसमन्वयः, रथोपमा, व्यक्त–अव्यक्तविवेकः
Yoga–Sāṃkhya Synthesis, Chariot Allegory, and the Vyakta–Avyakta Distinction
व्यभजच्चापि संरम्भाद् दुःखवासं तथावसत् | पिता विशेष प्रयत्नपूर्वक पुत्रका मन रखते हैं। वे उनके क्रोधसे डरकर सारा धन पुत्रोंकोी बाँट देते हैं और स्वयं बड़े कष्टसे जीवन बिताते हैं || ७७ $ ।।
vyabhajac cāpi saṃrambhād duḥkhavāsaṃ tathāvasat | pitā viśeṣa-prayatna-pūrvakaṃ putrakā man rakhate haiṃ | te unke krodhase ḍarakara sārā dhana putroṃko bāṃṭa dete haiṃ aura svayaṃ baṛe kaṣṭase jīvana bitāte haiṃ || 77 || agnidāhena corair vā rājabhir vā hṛtaṃ dhanam ||
شَکر نے کہا—بیٹوں کے غضب کے خوف سے باپ خاص کوشش کر کے اپنا سارا مال بانٹ کر انہیں دے دیتے ہیں اور خود سختی و تنگی میں زندگی گزارتے ہیں۔ پھر بھی وہ مال ضائع ہو سکتا ہے—آگ میں جل کر، چوروں کے ہاتھوں لٹ کر، یا بادشاہوں کے ہاتھوں چھن کر۔
शक्र उवाच
Wealth is unstable and can be lost through calamity, theft, or state power; therefore one should not cling to possessions or surrender one’s well-being out of fear, but act with discernment and dharma in family and property matters.
Indra (Śakra) describes a common worldly situation: fathers, fearing their sons’ anger, prematurely distribute all their wealth and then live in hardship; he adds that even such wealth is vulnerable to destruction by fire, theft, or confiscation by rulers.