Vaiśravaṇa-sabhā-varṇanam
Description of Kubera’s Assembly Hall
उमापति: पशुपति: शूलभृद् भगनेत्रहा । त्रयम्बको राजशार्दूल देवी च विगतक्लमा
umāpatiḥ paśupatiḥ śūlabhṛd bhaganetrāhā | tryambako rājaśārdūla devī ca vigataklamā ||
نارد نے کہا—اے بادشاہوں کے شیر! اُماپتی، پشوپتی، ترشول بردار، بھگ دیوتا کی آنکھ کو نیست و نابود کرنے والے، تین آنکھوں والے تریَمبک بھگوان اور ان کے ساتھ کلیش سے پاک دیوی پاروتی وہاں پہنچے۔ وہ سینکڑوں ہزار بھوت گنوں سے گھِرے ہوئے سبھا میں داخل ہوئے۔ بونے، بدہیئت، کُبڑے، سرخ آنکھوں والے، زبردست شور مچانے والے، چربی اور گوشت کھانے والے، طرح طرح کے ہتھیار اٹھائے ہوئے، ہوا کی مانند تیز اور خوفناک بھوت پریتوں کے دَل کے ساتھ مہابلی پشوپتی نے سبھا میں آ کر ہمیشہ دولت بخشنے والے اپنے دوست کوبیر کے پہلو میں نشست اختیار کی۔
नारद उवाच
The passage highlights that supreme power (Śiva with his fearsome attendants) is not merely terrifying but also ordered and beneficent when aligned with dharmic space—here, the assembly where divine presence confers protection, legitimacy, and prosperity (through association with Kubera).
Nārada describes Śiva and Pārvatī entering the assembly, accompanied by vast hosts of bhūtas and pretas, and taking their seat near Kubera, Śiva’s friend and the giver of wealth—depicting the gathering of major divine figures in the sabhā.