Shloka 34
Dāna-Śreṣṭhatā: Abhaya, Anugraha, and the Ethics of Honoring the Worthy (दानश्रेष्ठता: अभय-अनुग्रह-विप्रपूजा)
वरं गृहाण राजर्षे यत् ते मनसि वर्तते । तीर्थयात्रां गमिष्यामि पुरा कालो5भिवर्तते,राजर्षे! तुम्हारे मनमें जो इच्छा हो, उसे वरके रूपमें माँग लो। मैं तीर्थयात्राको जाऊँगा। अब देर हो रही है
varaṁ gṛhāṇa rājarṣe yat te manasi vartate | tīrthayātrāṁ gamiṣyāmi purā kālo 'bhivartate ||
چَیَوَن نے کہا—اے راج رِشی! جو خواہش تمہارے دل میں ہے، اسے ور کے طور پر مانگ لو۔ مجھے تیرتھ یاترا کے لیے روانہ ہونا ہے؛ وقت اب تیزی سے گزر رہا ہے۔
च्यवन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic clarity and timeliness: one should state one’s true intention without delay, while respecting the obligations of time-bound duties—here, the sage’s commitment to pilgrimage.
Sage Cyavana addresses a king (called a rājarṣi), invites him to ask for any boon he desires, and explains that he must soon depart on a tīrtha-yātrā because the proper time is approaching.