देवसत्रे मृत्युनिरोधः, पूर्वेन्द्राणां मानुषावतरणम्, द्रौपदी-वरकथनम्
Suspension of Death at the Devasatra; Former Indras’ Human Descent; Draupadī’s Boon Etiology
अपरस्मिन् वनोद्देशे वीरोी शल्यवृकोदरौ
aparasmin vanoddeśe vīrau śalya-vṛkodarau | anyonyaṃ lalakārāte dvau mattāv iva gajarājau yuddham ācaratām | ubhau vidyā-bala-yuddha-kalā-sampannau ||
وَیشَمپاین نے کہا— “اسی وقت جنگل کے ایک دوسرے حصے میں شلیہ اور وِرکودر (بھیم)—دونوں زورآور سورما—اسی جگہ کو میدانِ جنگ بنا کر ایک دوسرے کو للکارتے ہوئے، دو مدہوش گج راجوں کی طرح لڑ رہے تھے۔ دونوں ہی ودیا، قوت اور فنونِ جنگ میں کامل تھے۔”
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the kṣatriya ideal of disciplined prowess: true strength is not mere aggression but trained capability—vidyā (skill), bala (power), and yuddha-kalā (tactical art). Even in fierce rivalry, excellence is measured by mastery and courage rather than cruelty.
Vaiśampāyana describes Śalya and Bhīma (Vṛkodara) fighting in another part of the forest. They challenge each other and battle intensely, compared to two rutting elephant-kings, emphasizing their equal might and refined warcraft.