Adhyaya 1

Verse 1

लिङ्गपुराण, १-१०८ (ग्रेतिल्) लिङ्गपुराण, १-१०८ हेअदेर् थिस् फ़िले इस् अन् ह्त्म्ल् त्रन्स्फ़ोर्मतिओन् ओफ़् स_लिग्गपुरन१-१०८।xम्ल् wइथ् अ रुदिमेन्तर्य् हेअदेर्। फ़ोर् अ मोरे एxतेन्सिवे हेअदेर् प्लेअसे रेफ़ेर् तो थे सोउर्चे फ़िले। दत एन्त्र्य्: मेम्बेर्स् ओफ़् थे सन्स्क्नेत् प्रोजेच्त् चोन्त्रिबुतिओन्: मेम्बेर्स् ओफ़् थे सन्स्क्नेत् प्रोजेच्त् दते ओफ़् थिस् वेर्सिओन्: २०२०-०७-३१ सोउर्चे: बोम्बय् : वेन्कतेस्वर स्तेअम् प्रेस्स् १९०६। पुब्लिस्हेर्: गऺत्तिन्गेन् रेगिस्तेर् ओफ़् एलेच्त्रोनिच् तेxत्स् इन् इन्दिअन् लन्गुअगेस् (ग्रेतिल्), सुब् गऺत्तिन्गेन् लिचेन्चे: थिस् ए-तेxत् wअस् प्रोविदेद् तो ग्रेतिल् इन् गोओद् फ़ैथ् थत् नो चोप्य्रिघ्त् रिघ्त्स् हवे बेएन् इन्फ़्रिन्गेद्। इफ़् अन्योने wइस्हेस् तो अस्सेर्त् चोप्य्रिघ्त् ओवेर् थिस् फ़िले, प्लेअसे चोन्तच्त् थे ग्रेतिल् मनगेमेन्त् अत् ग्रेतिल्(अत्)सुब्(दोत्)उनि-गोएत्तिन्गेन्(दोत्)दे। थे फ़िले wइल्ल् बे इम्मेदिअतेल्य् रेमोवेद् पेन्दिन्ग् रेसोलुतिओन् ओफ़् थे च्लैम्। दिस्त्रिबुतेद् उन्देर् अ च्रेअतिवे चोम्मोन्स् अत्त्रिबुतिओन्-नोन्चोम्मेर्चिअल्-स्हरेअलिके ४।० इन्तेर्नतिओनल् लिचेन्से। इन्तेर्प्रेतिवे मर्कुप्: रेमर्क्स् नोतेस्: थिस् फ़िले हस् बेएन् च्रेअतेद् ब्य् मस्स् चोन्वेर्सिओन् ओफ़् ग्रेतिल्ऽस् सन्स्क्रित् चोर्पुस् फ़्रोम् लिप्१_औ।ह्त्म् । दुए तो थे हेतेरोगेनेइत्य् ओफ़् थे सोउर्चेस् थे हेअदेर् मर्कुप् मिघ्त् बे सुबोप्तिमल्। फ़ोर् थे सके ओफ़् त्रन्स्परेन्च्य् थे हेअदेर् ओफ़् थे लेगच्य् फ़िले इस् दोचुमेन्तेद् इन् थे <नोते> एलेमेन्त् बेलोw: लिन्ग-पुरन, पर्त् १ (अध्य्। १-१०८) बसेद् ओन् थे एदितिओन् बोम्बय् : वेन्कतेस्वर स्तेअम् प्रेस्स् १९०६ इन्पुत् ब्य् मेम्बेर्स् ओफ़् थे सन्स्क्नेत्-प्रोजेच्त् (www।सन्स्क्नेत्।ओर्ग्) रेविसेद् ब्य् ओलिवेर् हेल्ल्wइग् अच्चोर्दिन्ग् तो थे एद्। चल्चुत्त, १९६० (गुरुमन्दल् सेरिएस् नो। xव्) तेxत् wइथ् पद मर्केर्स् थिस् ग्रेतिल् वेर्सिओन् हस् बेएन् चोन्वेर्तेद् फ़्रोम् अ चुस्तोम् देवनगरि एन्चोदिन्ग्। चोन्सेक़ुएन्त्ल्य्, मन्य् wओर्द् बोउन्दरिएस् अरे नोत् मर्केद् ब्य् स्पचेस्। रेविसिओन्स्: २०२०-०७-३१: तेइ एन्चोदिन्ग् ब्य् मस्स् चोन्वेर्सिओन् ओफ़् ग्रेतिल्ऽस् सन्स्क्रित् चोर्पुस् तेxत् नमो रुद्राय हरये ब्रह्मणे परमात्मने प्रधानपुरुषेशाय सर्गस्थित्यन्तकारिणे

رُدر، ہَر اور برہمن—پرَم آتما کو سلام؛ پرَدھان اور پُرُش کے ادھیشور، سِرشٹی-ستھِتی-پرَلَے کرنے والے پرَبھو کو پرنام۔

Verse 2

नारदो ऽभ्यर्च्य शैलेशे शङ्करं सङ्गमेश्वरे हिरण्यगर्भे स्वर्लीने ह्य् अविमुक्ते महालये

نارد نے شَیلَیش، سنگمیشور، ہِرَنیہ گربھ، سَورلین اور اَوِمُکت نامی مہالَے میں شنکر کی باقاعدہ پوجا کی۔

Verse 3

रौद्रे गोप्रेक्षके चैव श्रेष्ठे पाशुपते तथा विघ्नेश्वरे च केदारे तथा गोमायुकेश्वरे

رَودْر، گوپریکشک، شریشٹھ، پاشوپت، وِگھنیَشور، کیدار اور گومایُکیشور—ان پاک آستانوں میں پرَبھو لِنگ تتّو کے روپ میں پوجے جاتے ہیں۔

Verse 4

हिरण्यगर्भे चन्द्रेशे ईशान्ये च त्रिविष्टपे शुक्रेश्वरे यथान्यायं नैमिषं प्रययौ मुनिः

ہِرَنیہ گربھ، چندریش، ایشانیہ، تِروِشٹپ کے دیوتاؤں اور شُکریشور کو یَتھانْیائے سلام کر کے مُنی نَیمِش کی طرف روانہ ہوا۔

Verse 5

नैमिषेयास्तदा दृष्ट्वा नारदं हृष्टमानसाः समभ्यर्च्यासनं तस्मै तद्योग्यं समकल्पयन्

تب نَیمِش کے رِشیوں نے نارد کو دیکھ کر دل سے خوش ہو کر اُن کی تعظیم کی اور اُن کے لیے موزوں آسن تیار کیا۔

Verse 6

सो ऽपि हृष्टो मुनिवरैर् दत्तं भेजे तदासनम् सम्पूज्यमानो मुनिभिः सुखासीनो वरासने

وہ بھی خوش ہو کر مُنی وَروں کے دیے ہوئے اُس آسن کو قبول کر کے بیٹھ گیا۔ مُنیوں کی طرف سے یَथاوِدھی پوجا پا کر وہ بہترین آسن پر آرام سے متمکن ہوا۔

Verse 7

चक्रे कथां विचित्रार्थां लिङ्गमाहात्म्यमाश्रिताम् एतस्मिन्नेवकाले तु सूतः पौराणिकः स्वयम्

اسی وقت پَورانِک سوت نے خود شِو-لِنگ کے ماہاتمیہ پر مبنی، عجیب و غریب معانی والی ایک کتھا ترتیب دی۔

Verse 8

जगाम नैमिषं धीमान् प्रणामार्थं तपस्विनाम् तस्मै साम च पूजां च यथावच्चक्रिरे तदा

وہ دانا تپسویوں کو प्रणام کرنے کے لیے نَیمِش گیا۔ تب اُنہوں نے یَथاوِدھی اُس کا سَتکار کیا اور پوجا ادا کی۔

Verse 9

नैमिषेयास्तु शिष्याय कृष्णद्वैपायनस्य तु अथ तेषां पुराणस्य शुश्रूषा समपद्यत

پھر نَیمِش کے رِشی، کرشن دْوَیپایَن (ویاس) کے شِشْی کے لیے خدمت و عقیدت میں لگ گئے اور اُس پُران کو سننے کی باادب خواہش کو پا گئے۔

Verse 10

दृष्ट्वा तम् अतिविश्वस्तं विद्वांसं रोमहर्षणम् अपृच्छंश्च ततः सूतम् ऋषिं सर्वे तपोधनाः

رومہَرشَن کو جو نہایت قابلِ اعتماد اور عالم تھا دیکھ کر، تپسیا کے دھن والے سب رِشیوں نے اُس سوت رِشی سے سوالات کیے۔

Verse 11

पुराणसंहितां पुण्यां लिङ्गमाहात्म्यसंयुताम् नैमिषेया ऊचुः त्वया सूत महाबुद्धे कृष्णद्वैपायनो मुनिः

نَیمِشَارَنیہ کے رِشیوں نے کہا—اے سوت! اے عظیم عقل والے! لِنگ کی مہاتمیا سے یُکت یہ پُنّیہ پُران-سَمہِتا تمہیں مُنی کرشن-دویپاین (ویاس) نے عطا کی ہے۔

Verse 12

उपासितः पुराणार्थं लब्धा तस्माच्च संहिता तस्माद्भवन्तं पृच्छामः सूत पौराणिकोत्तमम्

پُرانوں کے معانی کی درست عبادت و مطالعہ کرکے اور اسی سے یہ سَمہِتا حاصل کر کے، اس لیے اے سوت—پُران وِدوں میں افضل—ہم تم سے پوچھتے ہیں، تاکہ پتی-تتّو (شیو)، پشو کی موکش اور پاش (بندھن) کا چھیدن صاف طور پر معلوم ہو جائے۔

Verse 13

पुराणसंहितां दिव्यां लिङ्गमाहात्म्यसंयुताम् नारदो ऽप्यस्य देवस्य रुद्रस्य परमात्मनः

لِنگ کی مہاتمیا سے یُکت یہ الٰہی پُران-سَمہِتا—اسی دیو، پرماتما رُدر کے بارے میں—نارد نے بھی بیان کی۔

Verse 14

क्षेत्राण्यासाद्य चाभ्यर्च्य लिङ्गानि मुनिपुङ्गवः इह संनिहितः श्रीमान् नारदो ब्रह्मणः सुतः

مقدّس کشتروں میں پہنچ کر اور شیو-لِنگوں کی باقاعدہ پوجا کرکے، مُنیوں میں افضل—شریمان نارد، برہما کا پُتر—یہیں موجود تھا۔

Verse 15

भवभक्तो भवांश्चैव वयं वै नारदस्तथा अस्याग्रतो मुनेः पुण्यं पुराणं वक्तुमर्हसि

تم بھو (شیو) کے بھکت ہو اور بھکتی میں قائم ہو؛ ہم بھی—نارد سمیت—ویسے ہی ہیں۔ لہٰذا اس مُنی کے سامنے تم اس پُنّیہ، شیو-رُخ پُران کو بیان کرنے کے لائق ہو۔

Verse 16

सफलं साधितं सर्वं भवता विदितं भवेत् एवमुक्तः स हृष्टात्मा सूतः पौराणिकोत्तमः

تمہارے ذریعے سب کچھ کامیاب اور مکمل ہوا؛ سب باتیں تم پر پوری طرح روشن ہوں۔ یوں کہے جانے پر پُرانوں کے بہترین شارح سوت دل میں مسرور ہو کر بیان کے لیے آمادہ ہوا۔

Verse 17

अभिवाद्याग्रतो धीमान् नारदं ब्रह्मणः सुतम् नैमिषेयांश्च पुण्यात्मा पुराणं व्याजहार सः

سامنے موجود برہما کے فرزند دانا نارَد اور نَیمِشارنْیہ کے پاکیزہ رشیوں کو سلام کر کے اس پاک نفس نے پُران کا بیان کیا۔

Verse 18

सूत उवाच नमस्कृत्य महादेवं ब्रह्माणं च जनार्दनम् मुनीश्वरं तथा व्यासं वक्तुं लिङ्गं स्मराम्यहम्

سوت نے کہا—مہادیو، برہما اور جناردن (وشنو)، نیز مُنیوں کے ایشور اور ویاس کو نمسکار کر کے، میں لِنگ-تتّو کا سمرن کرتا ہوں تاکہ اس کا پاک بیان کر سکوں۔

Verse 19

शब्दं ब्रह्मतनुं साक्षाच् छब्दब्रह्मप्रकाशकम् वर्णावयवम् अव्यक्तलक्षणं बहुधा स्थितम्

شبد ہی براہِ راست برہمن کا جسم ہے، جو شبد-برہمن کو روشن کرتا ہے۔ وہ حروف اور ان کے اجزا سے مرکب، اَویَکت کی علامت سے موسوم، اور بہت سے انداز میں قائم رہتا ہے۔

Verse 20

अकारोकारमकारं स्थूलं सूक्ष्मं परात्परम् ओङ्काररूपम् ऋग्वक्त्रं समजिह्वासमन्वितम्

وہ اَ، اُ اور مَ ہے—ثقیل بھی، لطیف بھی، اور پراتپرِ اعظم۔ اس کی صورت اومکار ہے؛ اس کا چہرہ رِگ وید ہے؛ اور وہ درست و پاکیزہ زبان، یعنی مقدس ادائیگی کی قوت سے آراستہ ہے۔

Verse 21

यजुर्वेदमहाग्रीवम् अथर्वहृदयं विभुम् प्रधानपुरुषातीतं प्रलयोत्पत्तिवर्जितम्

میں اُس ہمہ گیر ربّ کو سجدۂ تعظیم پیش کرتا ہوں جس کی عظیم گردن یجُروید ہے اور جس کا دل اتھروید؛ جو پرَدھان اور پُرُش سے ماورا ہے اور نہ پیدائش اسے چھوتی ہے نہ پرلَے۔

Verse 22

तमसा कालरुद्राख्यं रजसा कनकाण्डजम् सत्त्वेन सर्वगं विष्णुं निर्गुणत्वे महेश्वरम्

تَمَس میں وہ کالرُدر کہلاتا ہے، رَجَس میں کنکاندج (ہِرَنیہ گربھ-برہما)، سَتْو میں سراسر پھیلا ہوا وِشنو؛ اور گُناتیت حالت میں وہ مہیشور ہے۔

Verse 23

प्रधानावयवं व्याप्य सप्तधाधिष्ठितं क्रमात् पुनः षोडशधा चैव षड्विंशकम् अजोद्भवम्

پرَدھان اور اس کے اجزا میں سرایت کر کے وہ بتدریج سات گونہ طور پر قائم ہوتا ہے؛ پھر وہ سولہ گونہ بنتا ہے؛ اور اس کے بعد اَج-اُدبھَو چھبیس تَتْو کا ظہور ہوتا ہے۔

Verse 24

सर्गप्रतिष्ठासंहारलीलार्थं लिङ्गरूपिणम् प्रणम्य च यथान्यायं वक्ष्ये लिङ्गोद्भवं शुभम्

سَرج، پرتِشٹھا اور سنہار کی لیلا کے لیے جو لِنگ-روپ دھارتا ہے، اُس پروردگار کو حسبِ دستور سجدۂ ادب کر کے اب میں مبارک لِنگودبھَو بیان کروں گا۔