Dakṣa’s Daughters, Cosmic Lineages, and the Population of the Three Worlds
अरिष्टायास्तु गन्धर्वा: काष्ठाया द्विशफेतरा: । सुता दनोरेकषष्टिस्तेषां प्राधानिकाञ् शृणु ॥ २९ ॥ द्विमूर्धा शम्बरोऽरिष्टो हयग्रीवो विभावसु: । अयोमुख: शङ्कुशिरा: स्वर्भानु: कपिलोऽरुण: ॥ ३० ॥ पुलोमा वृषपर्वा च एकचक्रोऽनुतापन: । धूम्रकेशो विरूपाक्षो विप्रचित्तिश्च दुर्जय: ॥ ३१ ॥
ariṣṭāyās tu gandharvāḥ kāṣṭhāyā dviśaphetarāḥ sutā danor eka-ṣaṣṭis teṣāṁ prādhānikāñ śṛṇu
اَرِشٹا کے بطن سے گندھرو پیدا ہوئے، اور کاشٹھا کے بطن سے گھوڑے وغیرہ ایسے جانور پیدا ہوئے جن کے کھُر چِرے ہوئے نہیں ہوتے۔ اے بادشاہ، دَنو کے بطن سے اکسٹھ بیٹے ہوئے؛ ان میں یہ اٹھارہ نہایت اہم ہیں: دْوِمُوردھا، شَمبَر، اَرِشٹ، ہَیَگریو، وِبھاوَسو، اَیومُکھ، شَنکوشِرا، سْوَربھانو، کَپِل، اَرُن، پُلومَا، وِرشپَروَا، ایکَچَکر، اَنُتاپَن، دھُومرکیش، وِروپاکش، وِپرچِتّی اور دُرجَے۔
In Canto 6, the Bhagavatam includes genealogical lists of Daitya/Dānava figures, naming prominent personalities to map the lineages that repeatedly appear in conflicts with the devas and devotees.
Śukadeva is narrating dynastic and cosmic history; these names situate later events and teachings within a coherent lineage, showing how various beings arise through karma and progeny across creation.
They train the reader to see life as part of a larger moral-cosmic order (karma and dharma), encouraging humility and steadiness while focusing one’s main aim on bhakti rather than temporary identity.