Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 39
Nṛsiṁhadeva Appears from the Pillar and Slays Hiraṇyakaśipu
तत्रोपव्रज्य विबुधा ब्रह्मेन्द्रगिरिशादय: । ऋषय: पितर: सिद्धा विद्याधरमहोरगा: ॥ ३७ ॥ मनव: प्रजानां पतयो गन्धर्वाप्सरचारणा: । यक्षा: किम्पुरुषास्तात वेताला: सहकिन्नरा: ॥ ३८ ॥ ते विष्णुपार्षदा: सर्वे सुनन्दकुमुदादय: । मूर्ध्नि बद्धाञ्जलिपुटा आसीनं तीव्रतेजसम् । ईडिरे नरशार्दुलं नातिदूरचरा: पृथक् ॥ ३९ ॥
tatropavrajya vibudhā brahmendra-giriśādayaḥ ṛṣayaḥ pitaraḥ siddhā vidyādhara-mahoragāḥ
اے راجا یُدھشٹھِر! تب برہما، اِندر اور گِریش (شیوا) وغیرہ دیوتا، رِشی، پِترلوک کے باشندے، سِدھ، وِدھیادھر، مہورگ ناگ، منو اور پرجاپتی، گندھرو، اپسرا، چارن، یَکش، کِمپورُش، ویتال، کِنّنر اور وِشنو کے پارشد سُنند و کُمُد وغیرہ—سب شدید نور سے درخشاں پرَبھُو کے قریب آئے۔ انہوں نے سر پر ہاتھ جوڑ کر، جدا جدا پرنام اور ستوتی پیش کی۔
FAQs
Brahmā, Indra, Śiva, sages, Pitṛs, Siddhas, Vidyādharas, great serpents, Manus, various celestial beings, and Viṣṇu’s own attendants like Sunanda and Kumuda came and praised Him with folded hands.
Because the Lord’s manifestation was intensely effulgent and awe-inspiring; even His eternal attendants approached reverentially, offering worship and praise in proper devotional etiquette.
Approach the Divine with humility and reverence—offer sincere praise, keep a respectful posture, and recognize that true power is spiritual, inspiring devotion rather than pride.