Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 37
Nṛsiṁhadeva Appears from the Pillar and Slays Hiraṇyakaśipu
तत्रोपव्रज्य विबुधा ब्रह्मेन्द्रगिरिशादय: । ऋषय: पितर: सिद्धा विद्याधरमहोरगा: ॥ ३७ ॥ मनव: प्रजानां पतयो गन्धर्वाप्सरचारणा: । यक्षा: किम्पुरुषास्तात वेताला: सहकिन्नरा: ॥ ३८ ॥ ते विष्णुपार्षदा: सर्वे सुनन्दकुमुदादय: । मूर्ध्नि बद्धाञ्जलिपुटा आसीनं तीव्रतेजसम् । ईडिरे नरशार्दुलं नातिदूरचरा: पृथक् ॥ ३९ ॥
tatropavrajya vibudhā brahmendra-giriśādayaḥ ṛṣayaḥ pitaraḥ siddhā vidyādhara-mahoragāḥ
اے عزیز راجا یُدھِشٹھِر! پھر برہما، اندر اور گِرِیش (شیو) وغیرہ کی قیادت میں دیوتا پروردگار کے پاس آئے۔ رِشی، پِتر، سِدھ، وِدیادھر اور ناگ لوک کے باشندے بھی آئے؛ منو، پرجاپتی، گندھرو، اپسرا، چارن، یکش، کِمپورُش، ویتال اور کِنّر بھی حاضر ہوئے۔ وِشنو کے پارشد—سُنند، کُمُد وغیرہ—سب کے سب تیز نور سے دمکتے نرشارْدُول پر بھگوان کے قریب گئے، سر پر ہاتھ جوڑ کر، ایک ایک کر کے پرنام اور ستوتی پیش کی۔
FAQs
After the Lord’s fierce manifestation and the fall of Hiraṇyakaśipu, the leading devas and other exalted beings approached to witness, honor, and offer prayers to the Supreme Lord who had protected His devotee.
It highlights the universal sovereignty of Bhagavān—beings from every higher realm recognize His supremacy and gather to serve Him when He reveals His divine līlā.
When God’s protection and truth prevail, even powerful forces align with dharma; a devotee can cultivate steadiness, trusting that sincere devotion ultimately draws divine support.